IC XC restoration - Συντήρηση εικόνας Χριστού ευλογών

 

  

                                               Before and after the restoration.

                                               Codes: 0083A, 0083B

                                               
                                               2021.

Άγιος Νικηφόρος ο λεπρός - Saint Nikephoros the Leper

 15x20cm - 5.9x7.8inch.

  Egg tempera and gold leaf 23k on background.
  2021.

Ἀπολυτίκιον
Ήχος α΄.
Νικηφόρου Ὁσίου, τοῦ λεπροῦ τὰ παλαίσματα, καὶ τὴν ἐν ἀσκήσει ἀνδρείαν, κατεπλάγησαν Ἄγγελοι ὡς ἄλλος γὰρ Ἰὼβ τὰ ἀλγεινά, ὑπέμεινε δοξάζων τὸν Θεόν, νῦν δὲ δόξῃ ἐστεφάνωται παρ᾽ Αὐτοῦ, θαυμάτων διακρίσεσιν. Χαίροις τῶν Μοναστῶν χειραγωγέ, χαίροις φωτὸς ὁ πρόβολος· χαίροις ὁ εὐωδίας χαρμονήν, προχέων ἐκ λειψάνων σου.

Saints George the Great martyr and Anthony the Great - Οι άγιοι Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυς και Αντώνιος ο Μέγας.

                        

                           Egg tempera and gold leaf. / Αυγοτέμπερα και φύλλο χρυσού.
                                                          28x21cm - 11x8.2inch.           2021.

 

Panagia Portaitissa (also known as the Iviron Theotokos) - Παναγία Πορταΐτισσα

60X40cm - 23,6X15,7inch.
Egg tempera and gold leaf 23k.
2021.

 A unique characteristic of this icon is what appears to be a scar on the Virgin Mary's right cheek or her chin. A number of different traditions exist to explain this, but the one most commonly held by Orthodox Christians is that the icon was stabbed by a soldier in Nicaea during the period of Byzantine iconoclasm under the Emperor Theophilus (829–842). According to tradition, when the icon was stabbed, blood miraculously flowed out of the wound.

Συντήρηση εικόνας Παναγίας Βρεφοκρατούσας - Panagia Vrefokratousa icon restoration

19th century
Unknown Iconographer
Egg tempera and covered gold leaf 22k on halos.
Silver cases 925.
Restoration 2021.

Codes: 6353/6451

Παναγία Παραμυθία - Panagia Paramythea (Mother of Consolation)

 30 x 40 cm - 11.8 x 15.7 inch.
Egg tembera and gold leaf 23k
2021.

History

The Vatopedi monastery acquired its name in the following manner. Near the monastery, the son of Emperor Theodosius the Great fell off a ship and into the sea. By miraculous intercession of the Theotokos and Virgin Mary, he was carried safely to shore unharmed and found sleeping in a bush, not far from the monastery. Thus the monastery is called Vatopedi (Vato + paidi, derived from "Batos paidion", the bush of the child).

The tradition tells us that on the icon, the original expression on the faces of the figures and the position of the bodies of Christ and the Blessed Virgin changed when the following strange miracle occurred, January 21

Pirates had secretly landed on the shore of the monastery and were hiding, waiting for the gates to open in the morning in order to launch an attack on the monastery of Vatopedi. The Abbot, who had remained behind after the end of Matins in order to continue his prayer, heard these words from the icon of the Blessed Virgin:

"Do not open the gates of the Monastery today, but go up on the walls and drive away the pirates."

As he turned to look, he saw the Theotokos turned towards her right shoulder and looking at him, while the Holy child was stretching out His hand to cover the mouth of His mother saying,

"No, Mother, do not watch over this sinful flock, let them fall under the swore of the pirates and be punished as they deserve."

But the Blessed Virgin, taking Her Son's hand in Hers and turning Her head a little to free her mouth, repeating the same words.

This last arrangement of the figures has remained permanently on the icon and has, thus, and has also earned it the rare iconographer's title of "Achaeropito". The monks, miraculously saved from the pirates, gave thanks to the Theotokos and named the icon "Paramythia", which means "calming down" or "restrain," words which equally convey the content of the miracle.

The icon is a wall-painting and is on the right choir of the chapel named after it. In memory of this miraculous event a perpetual lamp burns in front of the wonderworking icon. Every day a Canon of Supplication is chanted in honour of the icon and on Fridays the Divine Liturgy is celebrated.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος - Saint John the Forerunner

 27x35cm  -  10.6x13.7inch.

Egg tempera 

2021.

As well as “the Baptist”, John is also known as “glorious prophet and forerunner of Christ”. Therefore, the presence of the wings is to symbolize John’s status as a divine messenger (in Greek “Evangelos”, from where the word “Angel” is derived). It’s worth noting that the wings of the archangels (Gabriel, Michael etc.) in icons are largely symbolic too, as they are not specifically described as having wings in the Scriptures.

But if that were all, then why aren’t the prophets of the Old Testament, or the Apostles, shown with the angelic wings of divine messenger? The answer, in the words of Jesus Christ Himself, is because “among those born of women there is no one greater than John;” moreover, he is “the culmination and the crown of the prophets”, as the hymn from the feast of John’s nativity proclaims. Therefore, St John is an especial example among the Saints of an earthly “angel” and a heavenly man. As such, he is also described as the “Angel of the Desert” in the inscriptions of icons.

The life John led in the desert was angelic for two reasons. On the one hand he proclaimed the coming of the Messiah, Jesus Christ, becoming a herald of God like the angels. On the other, he lived a life of chastity, abstinence, and prayer, not being mindful of material needs, but with his attention fixed firmly to heaven. This is the life of the angels, and why the monastic way of life is sometimes called “angelic”, as well as why St John is the patron of monastics, hermits, and ascetics. For both reasons, it is appropriate to show St John with the spiritual wings of a dove.

She that once was barren now brings forth Christ’s Forerunner, John, the culmination and the crown of all the Prophets. For when he, in River Jordan, laid his hand on Him Whom the Prophets preached aforetime, he was revealed as God the Word’s fore-chosen Prophet, His mighty preacher, and His Forerunner in grace.
(Kontakion from the Feast of the Nativity of John the Baptist)

Αγία Δάφνη - Saint Daphne (Dymphna)

15x20cm - 5,9 x 7,8inch.

Egg tempera

2021.                                                         

+ Η Αγία Δάφνη ή Ντύμφνα γεννήθηκε τον 7ο αιώνα όταν η Ιρλανδία ήταν κυρίως Ορθόδοξη. Παραδόξως ο πατέρας της και βασιλέας του Όριελ ήταν ακόμη παγανιστής. Αντίθετα η μητέρα της η οποία καταγόταν από μία αριστοκρατική οικογένεια ήταν αφοσιωμένη Χριστιανή και ήταν επίσης ιδιαίτερα όμορφη. Η Δάφνη ήταν σαν την μητέρα της, χαριτωμένη και όμορφη. Αφέθηκε στην φροντίδα μίας Χριστιανής γυναίκας η οποία την φρόντισε για την βάπτιση της που πραγματοποιήθηκε από τον άγιο Πατέρα Γκέρεμπραν. Ο άγιος πατέρας έγινε οικογενειακός φίλος και δίδαξε στη Δάφνη τη γραφή καθώς και τις αλήθειες της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης. Ήταν εξαιρετική μαθήτρια και γρήγορα αναπτύχθηκαν τα πνευματικά της χαρίσματα.  Όπως και άλλες Ιρλανδές συνομήλικες κοπέλες της εποχής της και πριν από αυτήν, έχοντας την καρδιά της γεμάτη από αγάπη για τον Ιησού Χριστό, επέλεξε να αφιερωθεί σε Εκείνον, και να αφιερώσει μία παρθενική ζωή στον Κύριο και στην Υπεραγία Θεοτόκο. Σύντομα η ευτυχισμένη ζωή της πήρε άσχημη τροπή με τον ξαφνικό θάνατο της μητέρας της. Πολλά ήταν τα δάκρυα που έχυσε η νεαρή κοπέλα αλλά βρήκε στήριγμα στην πίστη της η οποία ήταν πολλή ζωντανή και δυνατή. Ο πατέρας της είχε κυριευθεί για καιρό από τη θλίψη του και ταξίδεψε προκειμένου να αναζητήσει μια γυναίκα που θα αντικαθιστούσε τη νεκρή του γυναίκα. Δεν βρήκε καμία και όταν επέστρεψε άκουσε τους αυλικούς να λένε πως η κόρη του είχε γίνει το ίδιο όμορφη με τη μητέρα της. Τότε ένας δαιμονισμένος πόθος τον κατέλαβε και ζήτησε από τη κόρη του να τον παντρευτεί. Τρομοκρατημένη η κοπέλα ζήτησε από τον πατέρα της 40 μέρες για να σκεφτεί την πρόταση του. Απευθύνθηκε αμέσως στον πατέρα Γκέρεμπραν ο οποίος την παρότρυνε να φύγουν αμέσως χωρίς καθυστερήσεις από την χώρα για να σωθεί. Εγκατέλειψαν τελικά τη βασιλική αυλή μαζί με τον γελωτοποιό και τη γυναίκα του. Τελικά κατέληξαν στο χωριό με την ονομασία Gheel στο Βέλγιο και εκεί ξεκίνησαν σχέδια για να αρχίσουν και πάλι τη ζωή τους. Ο πατέρας της σύντομα πληροφορήθηκε τη φυγή της και εξοργισμένος άρχισε να την αναζητά. Τελικά ανακάλυψε τα ίχνη τους και πήγε να τους βρει με μερικούς ακόλουθους του. Μόλις τους ανακάλυψε, ο πατέρας Γκέρεμπραν υπερασπίστηκε την Δάφνη και ζήτησε από τον πατέρα της να αφήσει κατά μέρους τις αρρωστημένες διαθέσεις του. Τότε ο βασιλιάς χωρίς δισταγμό τράβηξε το σπαθί του και έκοψε το κεφάλι του αγίου πατέρα και έτσι προστέθηκε ένας ακόμη άγιος μάρτυρας στον κατάλογο των μαρτύρων του Χριστού. Οι παρακλήσεις του πατέρα της να τον παντρευτεί ήταν άκαρπες. Τότε εξοργισμένος με την κόρη του τράβηξε ένα μαχαίρι από την ζώνη του και έκοψε το κεφάλι του παιδιού του. Η Αγία Δάφνη μαρτύρησε στα 15 της χρόνια στις 15 του Μαΐου κατά το 620 με 640. Τότε εορτάζεται και η μνήμη της.
Τα σώματα των μαρτύρων θάφτηκαν έπειτα από λίγο καιρό από τους κατοίκους του Gheel. Έπειτα από λίγο καιρό όμως αποφάσισαν πως άξιζε ένας καλύτερος τρόπος ταφής σε αυτούς του άγιους μάρτυρες και αποφάσισαν να τους ξεθάψουν για να φτιάξουν από την αρχή τους τάφους τους. Τότε έκπληκτοι οι εργάτες που έσκαψαν είδαν πως οι μάρτυρες ήταν τοποθετημένοι μέσα σε δύο εξαίρετους τάφους λαξευμένους τόσο όμορφα με πέτρα που θα έλεγες πως σμιλεύτηκαν από αγγέλους. Όταν άνοιξαν τον τάφο της Αγίας βρήκαν τοποθετημένο το στήθος της ένα κόκκινο τούβλο που έγραφε «Εδώ βρίσκεται η αγία παρθένα και μάρτυρας Ντύμφνα». Μία μεγαλόπρεπη Εκκλησία στήθηκε στο μέρος όπου βρέθηκαν τα οστά και τα οστά τους φυλάσσονται σε χρυσές οστεοθήκες. Τα οστά της Αγίας θεραπεύουν πολλές πνευματικές ασθένειες, επιληψίες, νευρικές διαταραχές,  δαιμονικές επιρροές και αποτελεί στήριγμα στα θύματα των βιασμών. Σύντομα κόσμος από πολλά απομακρυσμένα μέρη επισκεπτόταν το ναό για να βρει γιατρειά. Τιμάτε ιδιαίτερα στο Gheel όπου η μνήμη της διατηρήθηκε μέχρι και σήμερα. Πολλά θαύματα της αγίας σημειώνονται κατά τα έτη 1604 και 1668.

------------------------------------------------------------

+  Commemorated on May 15
St. Dymphna was the daughter of a pagan king of Ireland, but became a Christian and was secretly baptized. After the death of her mother, who was known for her beauty, her father offered his own hand in marriage to his daughter. However, Dymphna ran away with the assistance of a priest, Gerebernus. Landing in Antwerp, Belgium, they traveled to the village of Gheel, where they lived near a local chapel.
In 650, St. Dymphna’s father found her and renewed his offer of marriage. Realizing that she would never accept him in this way, he demanded that Fr. Gerebernus be killed. Dymphna received a martyr’s crown when her father cut off her head with a sword.
The bodies were placed in coffins and entombed in a cave where they were later found by local Christians. Eventually, the relics of St. Dymphna were buried in the church at Gheel, while St. Gerebernus was buried in Kanten.
In Christian art, St. Dymphna is depicted with a sword in her hand and a devil at her feet. She has been invoked as the patroness against insanity. The church where Dymphna was buried in Gheel (25 miles from Antwerp) was destroyed by a fire in 1489. A new church was consecrated on the same site in 1532 and still stands to this day.

                                                                                                                                

Saint Pausikakos Bishop of Synnada - Άγιος Παυσίκακος Επίσκοπος Συνάδων

 

 22x30 cm - 8.6 x 11.8 inch.
Egg tempera and golden leaf 23k.

 source

---------------------------------------------

+ Ὁ Παυσικάκου προστρέχων τῷ λειψάνῳ,

Παθῶν κακούντων παῦσιν εὑρίσκει ξένην.

Ο Όσιος Παυσίκακος καταγόταν από την Απάμεια της Βιθυνίας και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Μαυρικίου (582 - 602 μ.Χ.). Είχε γονείς ευσεβείς και επίσημους στο γένος. Από μικρός στο δρόμο του Θεού με την ειλικρινή πίστη του και την άμεμπτη ζωή του, σπούδασε όχι μόνο Θεολογία, αλλά και ιατρική για να την εξασκήσει δωρεάν υπέρ των φτωχών.

Όταν Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης ήταν ο Κυριάκος (595 - 606 μ.Χ.), εκτιμώντας τις μεγάλες αρετές του Παυσίκακου, τον έπεισε να καταταχθεί στον Ιερό κλήρο και έπειτα τον ανέδειξε επίσκοπο Συνάδων. Από τη νέα του θέση ο Παυσίκακος εργάστηκε για την καλύτερη στερέωση των πιστών και την εξαφάνιση των αιρέσεων από την επαρχία του, χρησιμοποιώντας την ευεργετική και θαυμάσια μάχαιρα της διδασκαλίας του θείου λόγου. Ο βασιλιάς Μαυρίκιος τον είχε περί πολλού, επειδή τον θεράπευσε από σοβαρότατη ασθένεια, και από ευγνωμοσύνη καθιέρωσε για την επισκοπή του ετήσιο χρηματικό βοήθημα.

Απεβίωσε ειρηνικά, μοχθώντας για την επισκοπή του μέχρι τελευταίας του πνοής.

saint.gr

Άγιος Απόστολος Λουκάς ο Ευαγγελιστής - Saint Luke the Evangelist

45x60cm - 23,6 x 17,7inch.

Egg tempera

2021.

Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και η εθνικότητα του ήταν Ελληνική. Ήταν γιατρός στο επάγγελμα, όμως γνώριζε πολύ καλά τη ζωγραφική τέχνη. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της (μία υπάρχει μέχρι σήμερα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου), καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Στη χριστιανική πίστη κατηχήθηκε από τον Απόστολο Παύλο, τον οποίο συνάντησε στη Θήβα και έκτοτε αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Περιόδευσε στη Δαλματία, Ιταλία, Γαλλία, Αχαΐα, Βοιωτία κ.α. Συνέγραψε το τρίτο κατά σειρά Ευαγγέλιο της Καινής Διαθήκης, καθώς και τις πράξεις των Αποστόλων.

Λέγεται ότι πέθανε με μαρτυρικό θάνατο (κατ' άλλους ειρηνικά σε ηλικία 80 ετών), και το 357 μ.Χ., το λείψανο του μετακομίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό των Αγίων Αποστόλων.

Ημέρα εορτής: 18 Οκτωβρίου

Σημείωση: Όπως ιστορεί ο Nικόλαος Mαλαξός, σύμφωνα με ένα βασιλικό χρυσόβουλλο της Mονής του Mεγάλου Σπηλαίου, ο Ευαγγελιστής Λουκάς έγραψε το Ευαγγέλιο του δεκαπέντε χρόνια μετά την Aνάληψη του Κυρίου. Ο Ιππόλυτος ο Θηβαίος όμως τοποθετεί την συγγραφή του Ευαγγελίου στην Aλεξάνδρεια.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’.
Ἀπόστολε Ἅγιε, καὶ Εὐαγγελιστὰ Λουκᾶ, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

+  This Apostle was a physician by trade, and a disciple and companion of Paul. He wrote his Gospel in Greek after Matthew and Mark, after which he wrote the Acts of the Apostles, and dedicated both works to Theophilus, who, according to some, was Governor of Achaia. He lived some eighty-six years and died in Achaia, perhaps in Patras, the capital of this district. His emblem is the calf, the third symbolical beast mentioned by Ezekiel (1:10), which is a symbol of Christ's sacrificial and priestly office, as Saint Irenaeus says.

Apolytikion of Luke the Evangelist

Third Tone

O Holy Apostle and Evangelist Luke, intercede to our merciful God, that He may grant our souls forgiveness of sins.

Kontakion of Luke the Evangelist

Fourth Tone

As a disciple of the Word of God, with Paul you illuminated all the earth and dispelled the gloom in writing Christ's divine Gospel.