Παρασκευή 15 Μαρτίου 2019

Συντήρηση εικόνας Αγίου Γεωργίου - Restoration of Saint George icon

Before restoration

After restoration

 This icon of Saint George and scenes of his martyrdom dates back ~18th century. The iconographer who painted it, is unknown to us. This icon is not signed and dated.
There are damages to the left part of the icon that may have been caused by a candle that was too close.
The whole icon was covered with a heavy coating of dirt, grime, and yellowed varnish.

Riza is a decorative metal covering over the face or the bodies of the Saints of an icon, usually silver. Holes are cut into the riza, frequently displaying only the faces and hands of the subject. Riza has been removed, to be displayed and cleaned separately. Sometimes, only the parts that show in the Risa are replaced. In this restoration, both the painted areas and the riza were cleaned.

The icon without the Riza

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2018

Άγιος Ευθύμιος - Saint Efthimios

15x20cm - 7.8x 5.9inch,
Egg tempera
Troparion (Tone 4)
Rejoice, O barren wilderness!
And be glad, sterile desert, that has never known the travail of birth!
The man of desires has multiplied your sons;
He has planted them in faith and piety.
He has watered them with the Holy Spirit:
They grow in self-denial and perfect virtue.
Through His intercessions, O Christ God, preserve Your people in peace!
Kontakion (Tone 8)
The wilderness rejoiced at your birth, holy father Euthymius.
In your memory, it brings a harvest of joy through your many miracles.
Pour these wonders on our souls as well and cleanse us from our sins,
That we may sing: Alleluia!

Τρίτη 14 Αυγούστου 2018

Παναγία η Βασίλισσα - Panagia the Queen

30x 25cm- 11,8x 9,8inch
Egg tempera and gold leaf 22k
To the Theotokos, let us run now most fervently,
As sinners and lowly ones,
Let us fall down in repentance,
Crying from the depths of our soul:
Lady, come and help us,
Have compassion upon us;
Hasten now for we are lost
In the host of our errors;
Do not turn your servants away,
For you alone are a hope to us.

Πέμπτη 31 Μαΐου 2018

Αρχάγγελος Μιχαήλ - Archangel Michael

30x40cm - 11.8x15.7inch.


Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’.
Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.
-------------------------



Troparion — Tone 4 

 Commanders of the heavenly hosts,  we who are unworthy beseech you,  by your prayers encompass us beneath the wings of your immaterial glory, and faithfully preserve us who fall down and cry to you:  “Deliver us from all harm, for you are the commanders of the powers on high!” 

 -----

And some pictures of the work - step by step:








Πέμπτη 17 Μαΐου 2018

Η Άκρα Ταπείνωση - The Extreme Humiliation

22x30cm / 8.6x11.8inch
Egg tempera and gold leaf 22k on the halos.






Demo video

Αγία Μαρίνα - Saint Marina

20x15cm - 7.8x5.9inch.
Egg tempera, gold leaf on the halo
Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β', το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αιδέσιος, που ήταν Ιερέας των ειδώλων, την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία η Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό. Όταν έγινε 15 χρονών, αποκαλύπτει στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ' αυτό που άκουσε, με μίσος τη διέγραψε από παιδί του.

Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Ολύμβριος, που διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση. Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγος του. Μάταια, όμως. Η Αγία Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Ολυμβρίου αντέτασσε τη φράση: «Είμαι χριστιανή». Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να την ξαπλώσουν στη γη, και την καταξέσχισε άσπλαχνα με ραβδιά τόσο, ώστε η γη έγινε κόκκινη από το αίμα που έτρεξε. Έπειτα, ενώ αιμορραγούσε, την κρέμασε για πολλή ώρα και μετά τη φυλάκισε.

Μέσα στην φυλακή μάλιστα συνέβη το εξής: ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγριο δράκοντα, προσπάθησε να κάνει την αγία να φοβηθεί. Αυτή όμως προσευχήθηκε στον Θεό και αμέσως ο δράκοντας άλλαξε μορφή και έγινε ένας μαύρος σκύλος και τότε η αγία άρπαξε ένα σφυρί και χτυπώντας τον στο κεφάλι και την ράχη τον ταπείνωσε.

Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί. Μπροστά σ' αύτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε τη Μαρίνα, που έτσι πήρε το άφθαρτο στεφάνι της αιώνιας δόξας.

Tα άγια λείψανα της φυλάγονταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την πρώτη άλωση της από τους Λατίνους, το 1204 μ.Χ., ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές βρίσκονταν μέχρι το 908 μ.Χ. στην Αντιόχεια και στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Σήμερα, τα άγια λείψανα της Αγίας Μαρίνας, φυλάγονται στην Αθήνα, σε ναό που φέρει το όνομα της ενώ η χείρα της έχει μεταφερθεί στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.

Γιορτάζει κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου.


Ἀπολυτίκιον
Ἀνδρείαν καὶ φρόνησιν, σὺ κεκτημένη σεμνή, ἀνδρείως κατεπάτησας ὄφιν ἀρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε, ἤσχυνας Ὀλυμβρίου τᾶς πικρᾶς τιμωρίας, εὐφρανας Ἀσωμάτων τᾶς χορείας ἀθλοῦσα, διὸ ἀπαύστως πρέσβευε Χριστῷ, εἰς τὸ σωθήναι ἠμᾶς.
-----------------------------------

St Marina's father was a pagan in the third century, and her mother died giving birth. Her foster mother taught her about Jesus Christ. The faith took root in Marina, and she vowed to remain a virgin and to one day become a martyr. For this, her father despised her and the pagan ruler of the land, admiring her purity, wanted her for his wife. She refused, and when he demanded that she sacrifice to idols, she responded that his gods were dead, did not breathe, and were unaware of honour or dishonour.
She was beaten and bloodied by rods, with thorns, and imprisoned. Then she was suspended, and her sides raked with iron nails. She prayed and to her it was as if another person were being tortured. Again imprisoned, the devil tried to frighten her three times. Once as a dragon he attempted to devour her, holding half of her body in his mouth. Praying, she made the sign of the cross and the beast was torn apart and vanished.
Again, he appeared as a man, black as night. She seized his hair and beat him with a hammer until he left her sight. Again, he grabbed her and threatened to kill her if she would not stop praying. She whipped him, and finally a light appeared from Heaven from a cross. A white dove told her to rejoice for she had vanquished the enemy, and she was completely healed.
The next day, when she would not admit that the pagan gods had healed her, she was burned with torches and then they attempted to drown her in a cauldron. When she prayed, an earthquake hit and a dove landed on her head with a crown in its beak. A voice said receive from the right hand of the most high this heavenly crown. All heard this voice, and they feared and many believed. Before she was beheaded, she taught those close by and prayed. Then another earthquake knocked all the people to the ground. Again, she heard a voice to take courage, and she forced the executioner to behead her. Her relics are now in a church in Athens, Greece, and her hand is at the monastery of Vatopedi on Mt. Athos.
Miracles by her Holy Relics have been witnessed by Christians as well as Moslems.

Memory celebrated 17 July.


Apolytikion in the Fourth Tone


O Lord Jesus, unto Thee Thy lamb doth cry with a great voice: O my Bridegroom, Thee I love; and seeking Thee, I now contest, and with Thy baptism am crucified and buried. I suffer for Thy sake, that I may reign with Thee; for Thy sake I die, that I may live in Thee: accept me offered out of longing to Thee as a spotless sacrifice. Lord, save our souls through her intercessions, since Thou art great in mercy.

Άγιος Απόστολος ο νέος - Saint Apostle

20x15cm - 7.8x5.9inch.
Egg tempera, gold leaf on the halo
Ο Άγιος Απόστολος ο Νέος, γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο του Πηλίου το 1667 μ.Χ. Ο πατέρας του ονομαζόταν Κώστας Σταματίου και η μητέρα του Μέλω. Σε ηλικία 15 χρονών έμεινε ορφανός και το 1682 μ.Χ. πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν σ' ένα καπηλιό.

Ενώ ο άγιος είχε ήδη τέσσερα χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, συνέβη το εξής γεγονός στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Οι κάτοικοι του Αγίου Λαυρεντίου και της περιοχής, επειδή καταπιέζονταν σκληρά από τη βαριά και άδικη φορολογία, αποφάσισαν να προσφύγουν στους επιτρόπους του Σουλτάνου, η οποία όριζε τα χωριά εκείνα. Πράγματι επέτυχαν κάποια μείωση της φορολογίας και επέστρεψαν. Ο Βοεβόδας όμως όχι μόνο δεν αναγνώρισε τα έγγραφα των επιτρόπων και τα απέρριψε ως πλαστά αλλά συνέλαβε και τρεις από την επιτροπή των κατοίκων, που είχαν πάει στην Κωνσταντινούπολη, τους έδεσε ως κακούργους, τους πήγε ο ίδιος στην Πόλη και ενήργησε να φυλακιστούν ως ένοχοι εσχάτης προδοσίας.

Όταν το έμαθαν αυτό οι συμπατριώτες τους στέλνουν αμέσως στην Πόλη μια επιτροπή σκοπεύοντας να απευθυνθούν στην ίδια την βασιλομήτορα για να ελευθερώσουν τους δεσμώτες. Καθώς δεν γνώριζαν πως και που θα έπρεπε να απευθυνθούν, προθυμοποιήθηκε ο Άγιος Απόστολος να τους βοηθήσει, αφού γνώριζε καλά και την τουρκική γλώσσα. Πήρε μάλιστα ο ίδιος την αναφορά και την έδωσε σε ανώτατο αξιωματούχο του Σουλτάνου. Εκείνος όμως είχε ήδη δεχθεί τις διαβολές του Βοεβόδα του Πηλίου. Διέταξε αμέσως εξαγριωμένος να συλληφθεί ο Άγιος και να παραδοθεί στον Βοεβόδα για να τιμωρηθεί για την αυθάδειά του. Ο Βοεβόδας διέταξε να τον δέσουν με αλυσίδες και του ζήτησε χαράτσι τεσσάρων ετών για όσο χρόνο έλειπε από το χωριό του. Ωστόσο, επειδή φοβόταν μήπως προσφύγουν οι υπόλοιποι της επιτροπής στην ίδια τη βασιλομήτορα, σκεφτόταν ν’ απολύσει τελικά τους τέσσερις κρατούμενους. Κάποιος όμως συμπατριώτης του Αγίου, ζηλότυπος γέρος, από φθόνο μήπως ένα ασήμαντο και φτωχό παιδί θεωρηθεί ευεργέτης του τόπου του, τον συκοφάντησε ότι αυτός υποκίνησε την όλη υπόθεση και ότι αν τον ελευθέρωνε σίγουρα θα καταμήνυε τον Βοεβόδα στην βασιλομήτορα. Έτσι ο Βοεβόδας διέταξε να τον βασανίσουν σκληρά μέχρι θανάτου.

Ενώ ο άγιος βασανιζόταν άσπλαχνα κάποια μέρα κατάφερε να ελευθερώσει το ένα του πόδι και προσπάθησε αργοπατώντας να δραπετεύσει. Τον αντιλήφθησαν όμως από τον θόρυβο των αλυσίδων και τον συνέλαβαν. Ο Βοεβόδας ήρθε τότε και άρχισε να τον χτυπά με ένα τσεκούρι. Ο άγιος του λέγει: «τι με χτυπάς με τόση σκληροκαρδία; Ή δεν γνωρίζεις ότι είμαι και από σένα και από τους υπηρέτες σου καλύτερος»; Αυτό θεωρήθηκε ομολογία πίστεως στο ισλάμ, ότι δήθεν ο Άγιος έλεγε πως είναι καλύτερος μωαμεθανός από αυτούς και αμέσως ο Βοεβόδας διέταξε να περιτμηθεί. Ο Άγιος αντιστεκόταν γενναία λέγοντας: «εγώ Χριστιανός είμαι και δεν αρνούμαι την αγία μου πίστη». Τον βασάνισαν τότε και τον έκλεισαν στη φυλακή των κακούργων. Κατόπιν τον οδήγησαν στον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη των μουσουλμάνων και τους άλλους αξιωματούχους οι οποίοι άρχισαν με κολακείες και υποσχέσεις για αξιώματα, πλούτη, τιμές την προσπάθεια για εξισλαμισμό. Επειδή ο άγιος έμενε σταθερός στην πίστη του τον οδήγησαν στον βεζύρη, ο οποίος προσπάθησε και αυτός με τη σειρά του να εξισλαμίσει τον μάρτυρα με ακόμα μεγαλύτερες υποσχέσεις. Ο άγιος ούτε καν πρόσεχε τα λόγια τους αλλά τους έλεγε: «Μην αργοπορείτε και χάνετε τον καιρό σας, ό,τι είναι να κάνετε κάντε το γρήγορα. Οποιονδήποτε θάνατο και αν μου δώσετε θα τον δεχθώ προθυμότατα για χάρη του Χριστού μου. Μην αργοπορείτε λοιπόν. Θέλετε να με κάψετε; Να μαζέψω εγώ τα ξύλα και να ετοιμάσω την φωτιά. Θέλετε να με απαγχονίσετε; Να ετοιμάσω με τα ίδια μου τα χέρια τη θηλειά. Θέλετε να με αποκεφαλίσετε; Δώστε μου το ξίφος να το ακονίσω εγώ όσο χρειάζεται». Μη μπορώντας να τον ανεχθούν άλλο διέταξε ο βεζύρης τον αποκεφαλισμό του. Αφού όλη εκείνη τη νύχτα τον βασάνισαν, πριν ακόμη ξημερώσει τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης. Κάποιους Χριστιανούς που συνάντησαν τους χαιρέτισε ταπεινά και ζήτησε να τον συγχωρήσουν. Εκείνοι κατάλαβαν τον λόγο, ακολούθησαν φοβισμένοι από μακριά και υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες του τέλους του. Σην πύλη του Γενή τζαμιού προς τον Κεράτιο ο Άγιος γονάτισε και περίμενε τον δήμιο. Οι άπιστοι προσπάθησαν και αυτή την τελευταία στιγμή να κάμψουν το φρόνημά του, μάταια όμως. Ο δήμιος για να κάνει οδυνηρότερη την εκτέλεση τον χτύπησε τρεις φορές στο λαιμό με το ξίφος και μετά αρπάζοντας με το αιμοβόρο του χέρι τα μαλλιά του αγίου τον αποκεφάλισε. Ήταν δεκαεννέα ετών.

Ενώ το εκτελεστικό απόσπασμα καθόταν λίγο πιο πέρα από το άγιο λείψανο, ένα αστέρι από τον ουρανό κατέβηκε, στάθηκε πάνω από το άγιο λείψανο και σχημάτιζε σταυρό. Συγχρόνως πλήθος ανθρώπων εμφανίστηκε και περικύκλωνε τον μάρτυρα. Νομίζοντας ότι το πλήθος εκείνο είναι Χριστιανοί που ήρθαν να κλέψουν το λείψανο όρμησαν κατά κει αλλά πλησιάζοντας δεν είδαν τίποτα πέρα από το ιερό σώμα του αγίου.

Επειδή ξημέρωνε και άρχισε η κίνηση, φοβήθηκαν οι εκτελεστές μήπως αντιληφθούν οι Χριστιανοί τι συνέβαινε και ζητήσουν να πάρουν τον άγιο να τον θάψουν και να τον τιμούν. Έριξαν αμέσως το σώμα στη θάλασσα, την δε κεφαλή πήγαν στον βεζύρη ως απόδειξη της εκτέλεσης. Το άγιο λείψανο αντί να βυθισθεί βγήκε πλέοντας από τον Κεράτιο αλλά μένει άγνωστο το που προσορμίστηκε. Την αγία κεφαλή ζήτησαν μέσω του Πατριαρχείου οι Χριστιανοί που είχε συναντήσει ο άγιος στο δρόμο, για να την θάψουν δήθεν. Την έβαλαν σε αργυρή θήκη και την κατέθεσαν στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στα Ταταύλα.

Αργότερα ο Δοσίθεος Σελευκείας, συμπατριώτης του μάρτυρος, την έστειλε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο σπίτι του, που είχε ανοικοδομηθεί σε ναό, μετά από θαυμαστή προτροπή του ίδιου του Αγίου.

Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του κάθε χρόνο στις 16 Αυγούστου.


Ἀπολυτίκιον

Θεῖον βλάστημα τῆς Θεσσαλίας, νέον καύχημα τῆς Ἐκκλησίας, ἀνεδείχθης Νεομάρτυς Ἀπόστολε, ὑπὲρ Χριστοῦ γὰρ ἀθλήσας στερρότατα, τῆς εὐσέβειας τὴν δόξαν ἐτράνωσας. Ἄλλα πρέσβευε Κυρίω τῷ Σὲ δοξάσαντι, δωρήσασθαι ἤμιν τὸ μέγα ἔλεος.

Τετάρτη 7 Μαρτίου 2018

Άγιος Ιωάννης o Βαπτιστής - Saint Jonh the Forerunner and Baptist

22x30cm / 8.6x11.8inch.
Egg tempera.
+ Την επομένη ημέρα των Θεοφανίων καθιερώθηκε να εορτάζουμε, τη μνήμη του πανίερου προφήτη Ιωάννη Προδρόμου. Ο Ιωάννης ήταν γιος του ιερέα Ζαχαρία και της Ελισάβετ. Μέχρι τα τριάντα του χρόνια, ζει ασκητική ζωή στην έρημο της Ιουδαίας, αφιερωμένη ολοκληρωτικά στην προσευχή, τη μελέτη και την πνευματική και ηθική τελειοποίηση. Το ρούχο του ήταν από τρίχες καμήλας, στη μέση του είχε δερμάτινη ζώνη και την τροφή του αποτελούσαν ακρίδες και άγριο μέλι. Με μορφή ηλιοκαμένη, σοβαρός, αξιοπρεπής και δυναμικός, ο Ιωάννης φανέρωνε αμέσως φυσιογνωμία έκτακτη και υπέροχη. Είχε όλα τα προσόντα μεγάλου και επιβλητικού κήρυκα του θείου λόγου. Έτσι, με μεγάλη χάρη κήρυττε «τα πλήθη». Κατακεραύνωνε και χτυπούσε σκληρά τη φαρισαϊκή αλαζονική έπαρση, που κάτω από το εξωτερικό ένδυμα της ψευτοαγιότητας έκρυβε τις πιο αηδιαστικές πληγές ψυχικής σκληρότητας και ακαθαρσίας. Γενικά, η διδασκαλία του συνοψίζεται στη χαρακτηριστική φράση του: «Μετανοείτε· ήγγικε γαρ ή βασιλεία των ουρανών», προετοιμάζοντας, έτσι, το δρόμο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού για το σωτήριο έργο Του. Όταν ο Χριστός άρχισε τη δημόσια δράση του, ο κόσμος άφηνε σιγά-σιγά τον Ιωάννη και ακολουθούσε Αυτόν. Η αντιστροφή αύτη, βέβαια, θα προκαλούσε μεγάλη πίκρα και θα γεννούσε αγκάθια ζήλειας και φθόνου σ' έναν, εκτός χριστιανικού πνεύματος, διδάσκαλο ή φιλόσοφο. Αντίθετα, στον Ιωάννη προκάλεσε μεγάλη χαρά και ευφροσύνη. Η γιορτή αυτή του Ιωάννου του Προδρόμου, για τον όποιο ο Κύριος είπε ότι κανείς άνθρωπος δε στάθηκε μεγαλύτερος του, καθιερώθηκε τον 5ο μ.Χ. αιώνα.

Επίσης, σήμερα εορτάζουμε και το γεγονός της μεταφοράς στην Κωνσταντινούπολη της τιμίας Χειρός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, που έγινε κατά τον ακόλουθο τρόπο: Όταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς πήγε στην πόλη Σεβαστή, όπου τάφηκε ο Πρόδρομος, παρέλαβε από τον τάφο του το δεξί του χέρι, το μετέφερε στην Αντιόχεια, όπου χάριτι Θεού επιτελούσε πολλά θαύματα. Από την Αντιόχεια, το Ιερό χέρι, μετακομίστηκε στην Κωνσταντινούπολη το 957, από τον διάκονο Ιώβ. Εκεί ο φιλόχριστος αυτοκράτορας, αφού την ασπάστηκε με πολύ σεβασμό, την τοποθέτησε στα βασιλικά ανάκτορα. Η σύναξη των πιστών, σε ανάμνηση του γεγονότος της μετακομιδής της τιμίας Χείρας του Προδρόμου στην Κωνσταντινούπολη, ετελείτο στην περιοχή του Φορακίου (ή Σφωρακίου).

Επίσης, αυτή τη μέρα, εορτάζετε και το Θαύμα του Προδρόμου στη Χίο κατά των Αγαρηνών.


Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος β’.
Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων· σοί δέ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε· ἀνεδείχθης γάρ ὄντως καί Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καί ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τόν κηρυττόμενον· ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καί τοῖς ἐν ᾅδῃ, Θεόν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καί παρέχοντα ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

--------------------------------

+In the Orthodox Church it is customary, on the day following the Great Feasts of the Lord and the Mother of God, to remember those saints who participated directly in the sacred event. So, on the day following the Theophany of the Lord, the Church honors the one who participated directly in the Baptism of Christ, placing his own hand upon the head of the Savior.
Saint John, the holy Forerunner and Baptist of the Lord, whom the Lord called the greatest of the prophets, concludes the history of the Old Testament and opens the era of the New Testament. The holy Prophet John bore witness to the Only-Begotten Son of God, incarnate in the flesh. Saint John was accounted worthy to baptize Him in the waters of the Jordan, and he was a witness of the Theophany of the Most Holy Trinity on the day of the Savior’s Baptism.
The holy Prophet John was related to the Lord on His mother’s side, the son of the Priest Zachariah and Righteous Elizabeth. The holy Forerunner, John, was born six months before Christ. The Archangel Gabriel announced his birth in the Temple at Jerusalem, revealing to Zachariah that a son was to be born to him.
Through the prayers offered beforehand, the child was filled with the Holy Spirit. Saint John prepared himself in the wilds of the desert for his great service by a strict life, by fasting, prayer and sympathy for the fate of God’s people.
At the age of thirty, he came forth preaching repentance. He appeared on the banks of the Jordan, to prepare the people by his preaching to accept the Savior of the world. In church hymnology, Saint John is called a “bright morning star,” whose gleaming outshone the brilliance of all the other stars, announcing the coming dawn of the day of grace, illumined with the light of the spiritual Sun, our Lord Jesus Christ.
Having baptized the sinless Lamb of God, Saint John soon died a martyr’s death, beheaded by the sword on orders of King Herod at the request of his daughter Salome. (On Saint John the Baptist, see Mt.3:1-16, 11:1-19, 14:1-12; Mark 1:2-8, 6:14-29; Luke 1:5-25, 39-80, 3:1-20, 7:18-35, 9:7-9; John 1:19-34, 3:22-26). The Transfer of the Right Hand of the holy Forerunner from Antioch to Constantinople (956) and the Miracle of Saint John the Forerunner against the Hagarenes (Moslems) at Chios:
The body of Saint John the Baptist was buried in the Samaritan city of Sebaste. The holy Evangelist Luke, who went preaching Christ in various cities and towns, came to Sebaste, where they gave him the right hand of the holy Prophet John, the very hand with which he had baptized the Savior. The Evangelist Luke took it with him to his native city of Antioch.
When the Moslems seized Antioch centuries later, a deacon named Job brought the holy hand of the Forerunner from Antioch to Chalcedon. From there, on the eve of the Theophany of the Lord, it was transferred to Constantinople (956) and kept thereafter.
In the year 1200, the Russian pilgrim Dobrynya, who later became Saint Anthony, Archbishop of Novgorod (February 10), saw the right hand of the Forerunner in the imperial palace. From the Lives of the Saints we learn that in the year 1263, during the capture of Constantinople by the Crusaders, the emperor Baldwin gave one bone from the wrist of Saint John the Baptist to Ottonus de Cichon, who then gave it to a Cistercian abbey in France.
The right hand continued to be kept in Constantinople. And at the end of the fourteenth to the beginning of the fifteenth centuries, the holy relic was seen at Constantinople in the Peribleptos monastery by the Russian pilgrims Stephen of Novgorod, the deacon Ignatius, the cantor Alexander and the deacon Zosimus. When Constantinople fell to the Turks in 1453, sacred objects were gathered up at the the conqueror’s orders and kept under lock in the imperial treasury.
In the Lives of the Saints is clear testimony that in the year 1484 the right hand of the holy Forerunner was given away by the son of the Moslem sultan Bayazet to the knights of Rhodes to gain their good will, since a dangerous rival for Bayazet, his own brother, had allied himself with them. A contemporary participant, the vice-chancellor of Rhodes, Wilhelm Gaorsan Gallo, also speaks of this event. The knights of Rhodes, having established their base on the island of Malta (in the Mediterranean Sea), then transferred the sacred relic they had received to Malta.
When the Russian Tsar Paul I (1796-1801) became Grand Master of the Maltese Order in honor of the holy Prophet John, the right hand of the Baptist, part of the Life-Creating Cross and the Philermos Icon (October 12) of the Mother of God (from Mt Philermos on the island of Rhodes) were transferred in 1799 from the island of Malta to Russia [because of the Napoleonic threat], to the chapel at Gatchina (October 12). In the same year these sacred items were transferred into the church dedicated to the Icon of the Savior Not Made by Hands at the Winter Palace. A special service was composed for this Feast.
Besides the Synaxis of the honorable, glorious Prophet, Forerunner and Baptist John, the Russian Orthodox Church celebrates his memory on the following days: September 23, his Conception; June 24, his Nativity; August 29, his Beheading; February 24, the First and Second Finding of his Head; May 25, the Third Finding of his Head; October 12, the Transfer of his Right Hand from Malta to Gatchina (1799).

Troparion — Tone 2

The memory of the righteous is celebrated with hymns of praise, / but the Lord’s testimony is sufficient for you, O Forerunner. / You were shown in truth to be the most honorable of the prophets, / for you were deemed worthy to baptize in the streams of the Jordan Him whom they foretold. / Therefore, having suffered for the truth with joy, / you proclaimed to those in hell God who appeared in the flesh, / who takes away the sin of the world, and grants us great mercy.

Άγγελος Κυρίου - Angel

11x7cm - 4.3x2.7inch
Traditional stucco evened on a surface of a medium size oval rock.
Egg tempera and gold leaf 22k on background.

+ Ζωγραφισμένος σε στοκαρισμένη και γυαλισμένη πέτρα θαλάσσης. 

---------------------------------------------

 + The word angel means "messenger" and this word expresses the nature of angelic service to the human race. Angels are also referred to as "bodiless Powers of Heaven". Angels are organized into several orders, or Angelic Choirs. The most influential of these classifications was that put forward by pseudo-Dionysius the Areopagite (not to be confused with Dionysius the Areopagite, who was baptized by Saint Paul and lived in the first century, and from whom pseudo-Dionysius took his name) in the fourth or fifth century in his book The Celestial Hierarchy.
In this work, the author interpolated several ambiguous passages from the New Testament, specifically Ephesians 6:12 and Colossians 1:16, to construct a schema of three Hierarchies, Spheres or Triads of angels, with each Hierarchy containing three Orders or Choirs. In descending order of power, these were:


  • First Hierarchy:
    • Seraphim
    • Cherubim
    • Thrones
  • Second Hierarchy:
    • Powers
    • Dominions
    • Principalities
  • Third Hierarchy:
    • Virtues
    • Archangels
    • Angels