Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Παναγία Τσαμπίκα - Panagia Tsampika (Rhodes, Greece)

          20X30 cm  - 12X8 inch. Φόντο Χρυσού 22Κ. - Golden leaf for background 22K.


+  Η εικόνα της Παναγίας της Τσαμπίκας βρισκόταν αρχικά στο Μοναστήρι της Παναγίας του Κύκκου (Κύπρος). Από την Κύπρο, με θαυματουργικό τρόπο, η εικόνα έφευγε και πήγαινε στο βουνό Ζαμβύκη του Αρχάγγελου της Ρόδου. Η απώλεια της εικόνας προκάλεσε αναστάτωση στους μοναχούς του Κύκκου που κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να την εντοπίσουν.

Στο βουνό Ζαμβύκη η Παναγία κρύβεται από τα βλέμματα των Χριστιανών σε ένα κυπαρίσσι. Όμως πολύ ταπεινά και απλά φανερώνεται σε βοσκό που μένει στην απέναντι περιοχή της βρύσης του Αιμαχού (Γιεμαχιού). Ο βοσκός είδε το φως της Παναγίας αλλά αρχικά δεν έδωσε καμία σημασία. Το είδε και την επόμενη βραδιά. Όταν όμως το είδε και για τρίτη φορά αποφάσισε να ανεβεί στο απέναντι βουνό, για να δει από κοντά με τα μάτια του, τι ήταν αυτό το φως.

Όταν έφθασε στο ύψωμα ο βοσκός μαρμάρωσε στο θέαμα που είδε να προβάλλεται μπροστά του. Είδε την εικόνα της Παναγίας να φωτίζεται από ακοίμητο κανδήλι στο «κυπαρίσσι το αεράτο» (έτσι λέγεται το δέντρο που είχε σταθμεύσει η Μεσίτρια των ανθρώπων). Από το γεγονός αυτό πήρε η εικόνα και το όνομα της, αφού η λέξη «τσάμπα», στην τοπική διάλεκτο της ρόδου σημαίνει σπίθα, φωτιά.

Αυτό το κυπαρίσσι σώζεται μέχρι σήμερα και στη ρίζα του υπάρχει μια τρύπα που σε πολύ τακτά χρονικά διαστήματα βγάζει ζεστό και κρύο αέρα.

Τελικά οι Κυκκώτες εντόπισαν την εικόνα στο νησί της Ρόδου και την μετέφεραν πίσω στην Κύπρο. Η εικόνα όμως και πάλι γύρισε πίσω στο βουνό της. Οι Κύπριοι όταν την ξαναέφεραν πίσω για να είναι σίγουροι ότι είναι η εικόνα τους, την έκαψαν λίγο από πίσω για να έχουν κάποιο σημάδι που θα την αναγνώριζαν πιο εύκολα. Η εικόνα όμως και για τρίτη φορά έρχεται στη νέα της κατοικία (το σημάδι σώζεται πολύ καθαρά μέχρι σήμερα).

Η εικόνα από τότε δεν έφυγε ποτέ από τη Ρόδο. Όταν ζητήθηκε να μεταφερθεί για προσκύνημα σε άλλα μέρη της Ελλάδος αυτή επέστρεψε και πάλι πίσω. Όταν το 2002 μ.Χ. κτίστηκε παρεκκλήσι προς τιμή της Παναγίας της Τσαμπίκας στο Πέρα Χωριό στην Κύπρο και οι κάτοικοι ζήτησαν να γίνει το εγκαίνιο του την 24η Ιουλίου, ο Μητροπολίτης Ρόδου, κ.κ. Κύριλλος, συνοδευόμενος από τρείς κληρικούς, έφερε την εικόνα στην Κύπρο, τέλεσε το εγκαίνιο του ναού και η εικόνα για πρώτη φορά έφυγε από τη θέση της για τρεις μέρες.

Το Μοναστήρι της Παναγίας της Τσαμπίκας, γιορτάζει το Γενέσιο της Θεοτόκου την 8η Σεπτεμβρίου και την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών (Σταυροπροσκύνησης).

Ένα από τα παλιότερα θαύματα της Παναγίας Τσαμπίκας είναι και αυτό που συνδέεται με τα μεγάλα κτήματα γύρω από το Μοναστήρι. Αυτά τα κτήματα ανήκαν σ έναν Τούρκο Πασά, του οποίου η γυναίκα δεν τεκνοποιούσε. Εκείνη μαθαίνοντας για την Παναγία, προσευχήθηκε κι έφαγε το φυτιλάκι που έκαιγε στο καντήλι της εικόνας της. Έγινε το θαύμα κι έμεινε έγκυος. Ο Τούρκος δεν μπορούσε να πιστέψει πως το παιδί ήταν δικό του. Ούτε πίστευε πως επρόκειτο για θαύμα. Όταν όμως γεννήθηκε το μωρό, κρατούσε στη μικρή χούφτα του το φυτιλάκι του καντηλιού. Έτσι, ο Τούρκος Πασάς δώρισε στην εκκλησία όλα αυτά τα κτήματα που βρίσκονται γύρω απ το ναό.


Ἀπολυτίκιον
Κρήνην έχουσα των δωρεών σου την εικόνα σου, η νήσος Ρόδος, Θεοτόκε Τσαμπίκα, γεραίρει σε και καυχωμένη ενθέως σοις θαύμασι τον ασπασμόν του Αγγέλου προσάδοι σοι Χαίρε κράζουσα, Παρθένε θεοχαρίτωτε, λαού του χριστωνύμου το διάσωσμα.
(Απολυτίκιον Παναγίας Τσαμπίκας. Σύνθεση του Μητροπολίτου Ρόδου κ.κ. Κυρίλλου).

----------------------------------------------------------------------------

+  The icon of the Virgin Tsambika was originally from Monastery of Kykkos (Cyprus). From Cyprus, in a miraculous way, the icon disappeared and they found it on the  mountain Zamvyki in Archangel, Rhodes. The loss of the icon caused disruption to the Kykkos monks who have made every effort to locate it.

On the Mountain Zamvyki the icon with the Virgin mary was hidden from the eyes of Christians in a cypress. But very humbly and simply revealed to a shepherd who was living across the region Aimachou (Giemachiou). The shepherd saw the light of Panagia but initially it didn't catch gis attendance. He saw it again the next night. But only when he saw it for the third night, he decided to climb to the opposite mountain, to see with his own eyes, what was that light.

When he arrived at the hill shepherd got surprised by the spectacle that he saw, displayed exactly in front of him. He saw the icon of the Virgin Mary enlightened by a small but sleepless fire in "the airy cypress" (as local people call the tree that had parked the Intercessor of people, Panagia). From the fact they gave the icon the name Tsampika, since the word "tsampa" in the local dialect, in greek, means spark, fire.

Nowadays, this cypress tree is still there in Rhodes, and often at its root where is a hole, sends forth hot and cold air.

Eventually Kykkos people locate the icon on the island of Rhodes and brought it back to Cyprus. The holy icon, however, again went back to the mountain. When cypriots brought it back again, they burned it a little from behind to have a sign that they will recognize it more easily the next time it would desapear. The icon, however, comes a third time in her new home (the mark is very clearly preserved until today).

The icon never left from Rhodes again. When asked to be transferred on a pilgrimage to other parts of Greece, it returned back. When in 2002 AD chapel was built in honor of Panagia  Tsampika in Pera Chorio, Cyprus, the residents asked to had a Leitourgy on July 24, Bishop of Rhodes. F. Cyril, accompanied by three priests the icon in Cyprus celebrated the establish of the temple and the icon for the first time stayed in the position for three days.

The Monastery of Panagia Tsambika, celebrating the Nativity of the Virgin Mary on September 8 and the Third Sunday of Lent (Stavroproskynisis).

One of the oldest miracles of the Virgin Tsampika  is associated with large estates around the monastery. These lands belonged to a Turkish Pasha, whose wife could not stay pregnant. She heared about the Virgin Mary, prayed and ate the Wick of the icon's candle. The miracle happened and she became pregnant. The Turk could not believe that the child was his. Neither thought it was a miracle. But when the baby was born, clutching the small handful of the Wicks of the candle, he believed it. Then the Turkish Pasha donated to the church all these farms located around the temple.

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

Παναγία Γλυκοφιλούσα - Panagia Glykofilousa (sweet kissing)

                                              38 Χ 24cm - 14,9 X 9,4nch
        -Σπάνια παράσταση Παναγίας Γλυκοφιλούσας, σε παλαιωμένο κομμάτι από κορμό φλαμουρίου.

        -Rare representation of the Virgin Mary Glykofilousa, sweet kissing her baby Jesus, on hand-made aged piece of linden trunk.


+ ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ (αγίου Νεκταρίου)


(Από Ωδή β')
Ήχος πλ.α΄
1. Αγνή Παρθένε Δέσποινα Άχραντε Θεοτόκε
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Παρθένε Μήτηρ Άνασσα Πανένδροσε τε πόκε
Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

2. Υψηλοτέρα ουρανών ακτίνων λαμπροτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Χαρά Παρθενικών Χορών αγγέλων υπερτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

3. Εκλαμπροτέρα ουρανών φωτός καθαρωτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
των ουρανίων στρατιών πασών αγιωτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

(από Ωδή ε΄)

4. Μαρία Αειπάρθενε Κόσμου παντός Κυρία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Άχραντε Νύμφη πάναγνε Δέσποινα Παναγία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

5. Μαρία Νύμφη Άνασσα χαράς ημών αιτία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Κόρη σεμνή Βασίλισσα Μήτηρ υπεραγία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

6. Τιμιώτερα Χερουβείμ υπερενδοξοτέρα.
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
των ασωμάτων Σεραφείμ των θρόνων υπερτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

(από Ωδή δ')

7. Χαίρε το άσμα Χερουβείμ χαίρε ύμνος Αγγέλων
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Χαίρε ωδή των Σεραφείμ χαρά των Αρχαγγέλων
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

8. Χαίρε ειρήνη και χαρά λιμήν της σωτηρίας
Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
Παστάς του Λόγου ιερά άνθος της αφθαρσίας
Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

9. Χαίρε Παράδεισε τρυφής ζωής τε αιωνίας
Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
Χαίρε το ξύλον της ζωής Πηγή αθανασίας
Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

(Από Ωδή ε')

10. Σε ικετεύω Δέσποινα Σε νυν επικαλούμαι
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Σε δυσωπώ,Παντάνασσα Σην χάριν εξαιτούμαι
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

(Από Ωδή β΄)

11. Κορή σεμνή και άσπιλε Δέσποινα Παναγία
Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
Θερμώς επικαλούμαι Σε Ναέ ηγιασμένε
Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

(Από Ωδή ε΄)

12 Αντιλαβού μου, ρύσαι με από τού πολεμίου
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Και κληρονόμον δείξον με ζωής της αιωνίου
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

---------------------------------------------------------------
+O Virgin Pure (by St. Nectarios)
 Refrain: Rejoice, O Bride Unwedded!
O Virgin pure, immaculate/ O Lady Theotokos
O Virgin Mother, Queen of all/ and fleece which is all dewy
More radiant than the rays of sun/ and higher than the heavens
Delight of virgin choruses/ superior to Angels.
Much brighter than the firmament/ and purer than the sun's light
More holy than the multitude/ of all the heav'nly armies.

Rejoice, O Bride Unwedded!
O Ever Virgin Mary/ of all the world, the Lady
O bride all pure, immaculate/ O Lady Panagia
O Mary bride and Queen of all/ our cause of jubilation
Majestic maiden, Queen of all/ O our most holy Mother
More hon'rable than Cherubim/ beyond compare more glorious
than immaterial Seraphim/ and greater than angelic thrones.
Rejoice, O Bride Unwedded!
Rejoice, O song of Cherubim/ Rejoice, O hymn of angels
Rejoice, O ode of Seraphim/ the joy of the archangels
Rejoice, O peace and happiness/ the harbor of salvation
O sacred chamber of the Word/ flow'r of incorruption
Rejoice, delightful paradise/ of blessed life eternal
Rejoice, O wood and tree of life/ the fount of immortality.
Rejoice, O Bride Unwedded!
I supplicate you, Lady/ now do I call upon you
And I beseech you, Queen of all/ I beg of you your favor
Majestic maiden, spotless one/ O Lady Panagia
I call upon you fervently/ O sacred, hallowed temple
Assist me and deliver me/ protect me from the enemy
And make me an inheritor/ of blessed life eternal.

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας - Saint Anthony the Great

  Ζωγραφισμένο πάνω σε καμβά 21Χ32cm   -   Painted on canvas 12,5X8,3 inch.

+ Ο Μέγας Αντώνιος είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο πρώτος ασκητής του Χριστιανισμού, που θεμελίωσε τον υγιή μοναχισμό. Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού μέχρι και την εποχή του Μ. Κωσταντίνου και των παιδιών του. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έζησε ως ασκητής στην έρημο και πέθανε πλήρης ημερών, στις 17 Ιανουαρίου του 356, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του από τις Λουθηρανικές, τις Αγγλικανικές, τις Καθολικές και τις Ορθόδοξες εκκλησίες, όπου θεωρείται άγιος. Το βίο του έγραψε ο Μέγας Αθανάσιος, με τον οποίο γνωριζόταν προσωπικά.
 Ο Αντώνιος ο Μέγας γεννήθηκε γύρω στο 251 στην πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου, κοντά στη Μέμφιδα, από πλούσιους αλλά ευλαβείς γονείς. Από την παιδική του ηλικία τον διακατείχαν η αυτάρκεια και η ολιγάρκεια. Ορφάνεψε σε ηλικία περίπου 20 ετών και από τους δύο γονείς του και απέμεινε με την μικρότερη αδερφή του.
 Έμαθε μόνος τα γράμματα που θεωρούσε βασικά. Ήταν γνώστης της Αγίας Γραφής, που την είχε αποστηθίσει. Έξι μήνες μετά το θάνατο των γονιών του ο Αντώνιος άκουσε στην εκκλησία την Ευαγγελική περικοπή του πλουσίου νέου, στην οποία αναφέρεται ότι ο Χριστός είπε στον πλούσιο νέο : πώλησον τα υπάρχοντά σου και δος πτωχοίς. Συγκινημένος από την ευαγγελική περικοπή, διένειμε την περιουσία του στους φτωχούς. Επίσης, εμπιστεύτηκε την αδερφή του σ' ένα μοναστήρι.

Ο ίδιος αποσύρθηκε στην έρημο όπου έζησε ασκητικά, τρώγοντας ελάχιστο ψωμί κάθε μέρα. Έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια σκληρής ασκήσεως πνευματικού αγώνα, ακατάπαυστης προσευχής και φοβερών πειρασμών, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε ανθρώπους. Η αποδοχή που είχε ήταν ευρύτατη και μάλιστα έρχονταν σε αυτόν για να τους θεραπεύσει ακόμα.Θεράπευε τους ασθενείς ου προστάζων, αλλά ευχόμενος και τον Χριστόν ονομάζων.
Αργότερα πήγε κοντά στα ερείπια ενός φρουρίου και κατοίκησε σε σπήλαιο χωρίς να τον βλέπει κανένας και χωρίς να δέχεται κανέναν παρά μόνο έναν γνωστό του, ο οποίος του έφερνε κάθε έξι μήνες ψωμί για ολόκληρο το εξάμηνο. Νυχθημερόν έκανε ασκητικούς αγώνες με τους οποίους νέκρωσε τα σκιρτήματα των παθών, έφτασε στο βαθμό της απάθειας, υπερβαίνοντας τα όρια της ανθρώπινης φύσης.
 Το 311, στους φοβερούς διωγμούς των χριστιανών που οργανώθηκαν την εποχή του Μαξιμιανού εγκατέλειψε το ερημητήριό του και έδωσε τη σκληρή μάχη του πιστού κατά της ειδωλολατρίας και της απάτης. Το ίδιο έγινε σαράντα χρόνια αργότερα όταν σε ηλικία εκατό χρονών κατήλθε για μια ακόμη φορά, στην Αλεξάνδρεια, για να καταπολεμήσει την αίρεση του Αρείου. Είχε αλληλογραφία με το Μεγάλο Κωσταντίνο και τους γιους του οι οποίοι τον σέβονταν βαθύτατα και ζητούσαν τις συμβουλές του. Μαρτυρείται ότι, ενώ ο Άγιος βρισκόταν ακόμα στη ζωή, έβλεπε τις ψυχές των ανθρώπων που εξέρχονταν από το σώμα τους, καθώς και τους δαίμονες που τις οδηγούσαν.
 Ο Μέγας Αντώνιος κοιμήθηκε το 356 μ.Χ. Πρόβλεψε με θαυμαστή ακρίβεια το θάνατό του, ο οποίος συνέβηκε σε ηλικία "εγγύς ετών πέντε και εκατόν". Η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Ιανουαρίου. Μία από τις τελευταίες επιθυμίες του Οσίου ήταν να μη φανερωθεί ο τόπος της ταφής του. Ωστόσο, οι μοναχοί που ασκήτευαν κοντά του έλεγαν ότι κατείχαν το ιερό λείψανό του, το οποίο επί Ιουστινιανού (το 561 μ.Χ.), κατατέθηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Αλεξάνδρεια και από εκεί αργότερα, το 635 μ.Χ., μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Ο βίος του και η υποδειγματική συνέπειά του, αποτελούν αιώνια πηγή, απ' όπου μπορούν οι άνθρωποι κάθε εποχής να αντλήσουν ζωντανά διδάγματα. Η άσκηση και η απομόνωση, όπως την εννοεί ο Μέγας Αντώνιος δε σημαίνει τέλεια αδράνεια του σώματος αλλά ισόρροπη συνάντηση με την ψυχή. Η προσευχή και η νηστεία αποτελούν ένα μέρος από τη δραστηριότητα του μοναχού, βοηθητικά μέσα απαραίτητα για την ανθρώπινη τελείωση.
Δίδασκε στους μαθητές του να μην θεωρούν τίποτε ανώτερο από την αγάπη του Χριστού και να μη νομίζουν ότι στερούνται κάτι αξιόλογο με την αποχή από τα κοσμικά αγαθά. Θύμιζε επίσης ότι η ανθρώπινη ζωή είναι εφήμερη, σε αντίθεση με το μέλλοντα αιώνα. Κατέληγε λέγοντας ότι δε θα πρέπει να κοπιάζουμε για την απόκτηση πρόσκαιρων αγαθών αλλά για την απόκτηση αιώνιων αγαθών, που είναι αρετές όπως η σωφροσύνη, η φρόνηση, η αγάπη και η σύνεση.

 Απολυτίκιο του Αγίου Αντωνίου (’Ηχος Δ’)
Τον ζηλωτήν Ηλίαν τοις τρόποις μιμούμενος, τω Βαπτιστή ευθείας ταις τρίβοις επόμενος. Πάτερ Αντώνιε, της ερήμου γέγονας οικιστής, και την οικουμένην εστήριξας ευχαίς σου. Διό πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις, μονοτρόπων η κορυφή, χαίροις, της αγγέλων πολιτείας ο μιμητής, χαίροις, της ερήμου το μυροβόλον άνθος, Αντώνιε, οσίων το ακροθίνιον.

----------------------------------------------------------------

+   "I saw the snares that the enemy spreads out over the world and I said groaning, "What can get through from such snares?" Then I heard a voice saying to me, "Humility." "


Our venerable and God-bearing Father Saint Anthony the Great was born in to a wealthy family in upper Egypt about 254 AD. Also known as Anthony of Egypt, Anthony of the Desert, and Anthony the Anchorite, he was a leader among the Desert Fathers, who were Christian monks in the Egyptian desert in the 3rd and 4th centuries AD. The Orthodox Church celebrates his feast on January 17.

.
One day after a teaching on Jesus saying to the people, "If you want to be perfect, go, sell what you have and give to the poor, and you will have treasures in heaven; and come, follow Me" (Matthew 19:21), St. Anthony sold everything he owned, gave the proceeds to the poor, and left the city behind to live in the desert.
Although he held no titles or position, his holiness marked him as one whose wisdom commanded respect. When the Synod of Nycea was convened, he was invited to participate. His eloquent defense of the Orthodox doctrine concerning the person of Jesus Christ was instrumental in weakening the position of Arianism. His witness led to the eventual and complete elimination of Arianism.
He instructed his followers to bury his body in an unmarked, secret grave, lest his body become an object of veneration. The monastic rules of Saint Anthony, the "patriarch" of monastic life, have served as the basis for countless monasteries.


Apolytikion (Fourth Tone)
O Father Anthony, you imitated the zealous Elijah
You followed the straight paths of the Baptist and became a desert dweller.
By prayer you confirmed the universe.
Wherefore, intercede with Christ our God to save our souls.
Kontakion (Second Tone)
Forsaking the uproars of life O venerable one,
you completed your life in quiet, fully imitating the Baptist.
Therefore, we honor you with him, O Anthony, Father of Fathers.

Σάββατο 4 Αυγούστου 2012

Αγία Χλόη- Saint Chloe

                                                        21Χ32 cm - 12,5X 8,3 inch



+  Τη πρώτη Κυριακή μετά την 13ην Φεβρουαρίου εορτάζεται «ἐν Ἀρχαίᾳ Κορίνθῳ», η μνήμη των συνεργατών του Αποστόλου Παύλου Τιτίου, Ιούστου, Χλόης και Κρίσπου.

Βιογραφικά στοιχεία, έχουμε μόνο για την Αγία Χλόη. Σύμφωνα με αυτά, η Αγία Χλόη, που ήταν Κορίνθια (κι όχι Εφέσια όπως αναφέρουν μερικές συναξαριστικές πηγές) ήταν μια πολύ αξιόλογη συνεργάτρια του Απόστολου Παύλου στην Εκκλησία της Κορίνθου.

Η Χλόη ήταν πνευματικά συνδεδεμένη με το μεγάλο Απόστολο του Χριστού. Παραστεκόταν τον Απόστολο στην ιεραποστολική του διακονία, όσο της ήταν δυνατό να το κάνει. Αγωνιούσε για την προκοπή της Εκκλησίας της Κορίνθου και ζούσε κι αυτή κάτι από την αγωνία του Αποστόλου. Γι' αυτό, όταν προέκυψαν σ' αυτή την Εκκλησία έριδες, έσπευσε και ενημέρωσε με ανθρώπους του σπιτιού της τον Απόστολο Παύλο, εκεί στην Έφεσο, όπου τότε βρισκόταν. Ο στίχος είναι σαφής: «ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμῶν, ἀδελφοί μου, ὑπὸ τῶν Χλόης ὅτι ἔριδες ἐν ὑμῖν εἰσι». (Α' Κορ. α, 11). Αυτή η ενημέρωση στάθηκε σαν βασική αιτία να γράψει ο Απόστολος την πρώτη του επιστολή προς Κορινθίους.

Η ενημέρωση αυτή που έσπευσε και έκανε η Χλόη στον απόστολο Παύλο, μαρτυρεί όλο τον εσωτερικό κόσμο αυτής της ψυχής καθώς και την βαθιά της πίστη στον Χριστό. Γι' αυτό και η Αγία Χλόη, δεν ήθελε να υπάρχουν έριδες. Δεν ήθελε να γίνονται φιλονικίες. Δεν ήθελε να κομματιάζονται οι πιστοί. Δεν ήθελε πολλές ομάδες πιστών, αλλά μια και μόνο. Εκείνην που φρονούσε: «ἐγὼ δὲ Χριστοῦ» (Α' Κορ. α, 12). Γιατί έτσι φρονούσε κι αυτής η καλή ψυχή. Να είναι η Εκκλησία της Κορίνθου ένα σώμα με κεφαλή το Χριστό. Έτσι, όπως το σημειώνει αυτό ο Απόστολος στην επιστολή του προς Κολασσαείς. «καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας» (Κολ. α, 18). Αυτός. Ό Χριστός.

Έτσι ήθελε την Εκκλησία της Κορίνθου η πιστή Χλόη. Ένα σώμα με κεφαλή το Χριστό. Γι' αυτό, μπροστά στον φατριασμό των Κορινθίων πιστών, ζήτησε επειγόντως την επέμβαση τού ιδρυτή τής Εκκλησίας αυτής. Μια επέμβαση που έφερε θετικά αποτελέσματα.

Ένας τέτοιος πόθος ας καίει και στις δικές σας ψυχές. Ο πόθος της ενότητας. Γι' αυτό, όταν βλέπετε να διασπάται η χριστιανική ενότητα, να σπεύδετε, σαν την Χλόη, και να ζητάτε την επέμβαση του πνευματικού σας πατρός, για να την αποκαταστήσει.


Ἀπολυτίκιον
(Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.)
Τω φέγγει της χάριτος, καταυγασθείσα τόν νουν, συνόμιλος πέφηνας, των Αποστόλων Χριστού, καρδίας ευθύτητα όθεν ή ενημέρωσε Κορίνθω, Εκκλησία γεραίρει, Χλόη σε μακαρία, ως θεράπαιναν θείαν, πρεσβεύουσαν άπαύστως, υπέρ των ψυχών ημών.
Κοντάκιον
(Ήχος β' Τοις των αιμάτων σου.)
Ευαγγελίου τοις θείοις διδάγμασι, γεωργηθείσα ως γη Χλόη εύκαρπος, Κυρίω προσήγαγες ένδοξε, δικαιοσύνης καρπόν τόν ούράνιον διό θείας δόξης τετύχηκας.
Μεγαλυνάριον
Χαίρουσα προσέδραμες των Χριστώ, Χλόη μακαρία, Αποστόλων τη διδαχή όθεν θεοφρόνως, ενημέρωσε γη πολιτευθείσα, της ουρανίου δόξης, μέτοχος γέγονας.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

+  The first Sunday every year following February 13th we celebrate  the memory of the Apostles' Paul associates Titiou, Ioustou, Chloe and Crispus.

We only have biographical information about  St. Chloe. Accordingly, St Chloe, who was a Corinthian (and not as some other sources mention that she was from Ephesus ) was a very valuable contributor and active member to the St. Paul in the Church of Corinth.

She was spiritually connected with the great Apostle Paul. She stood  by the Apostle in his missionary ministry, the best she could. Anxious for the prosperity of the Church of Corinth, she lived the same agony as the Apostle. Therefore, when she encountered in the Church quarrels, she hastened to inform with some people of her house the Apostle Paul, where he was then in Ephesus, to prevent the dispute.  The verse is clear:  (A Corinth, 11). This information was as a major cause for the Apostle Paul to write his first letter to the Corinthians.

The information that was quick send to the apostle Paul by Chloe, testifies over the inner world of her soul and her deep faith in Christ. That is why Saint Chloe, did not want to have conflicts. She did not want quarrels. She did not want Christians to be divided. She couldn't stand the beginning of existence of many groups of believers, she strongly desired the True one and only. That was her opinion: "I 'm/come from Christ" (A' Corinth, 12). She wanted the Church of Corinth, to be a whole body and Christ to be the Head. Exactly as it is recorded by the Apostle in his letter to Kolassaeis. "And He is he the head of the body of the Church" (Col. A, 18). He, Jesus.
Such a desire has to be burning in our own souls. The desire for unity. So when you see Christian unity is breaking, rush, like Chloe did, and seek the intervention of your spiritual father, to restore it.



Σάββατο 5 Μαΐου 2012

Παναγία Γλυκοφιλούσα - Panagia Glykofilousa (Sweet kissing little Jesus)

                                                
                                                   + Κορμός Πεύκου 24 Χ 30 cm
                                                   + Piece of pine wood 9,4 X 11,8 inch




+ Μέγας Παρακλητικός Κανόνας στην Υπεραγία Θεοτόκο:

+ Service of Great Paraklesis to the Most Holy Theotokos (in greek):

http://www.youtube.com/watch?v=-_Hr_4KWIXg


Άγιος Παντελεήμων - Saint Panteleimon

 + Ξύλο νοβοπάν (κόντρα πλακέ) θαλάσσης με πλαίσιο.
  Διαστάσεις 1,65 Χ 70cm .
  Φύλλο χρυσού 22 Κ στο φόντο.
  Ανάγλυφο βυζαντινό διακοσμητικό στο Φωτοστέφανο.

+ Wood chipboard with frame.
    65 X 27,6 inch.
   Golden leaf 22 K on background.
   Βyzantine decorative embossed halo




+ Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Ἀθλοφόρε Ἅγιε, καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.
 
 + Apolytikion
Tone 3
 O champion and healer saint Panteleimon, beseech our merciful God that He may grant unto our souls the remission of sins.


+  Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο για πληροφορίες σχετικά με την ζωή του Αγίου:



+Click here for more details about Saint Panteleimon's life:



http://lydiagourioti-iconography.blogspot.com/2009/07/saint-panteleimon.html

Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

Η Ζωοδόχος Πηγή - The Life-Giving Spring


                                                          30 X 40 cm - 11,8 X 15,7 inch. Egg tempera

+ Ήταν  γύρω στα 450μχ,  όταν  ένας  βυζαντινός  στρατιώτηςΛέοντας  στο  όνομαέκοβε  βόλτες  σ΄ ένα  δασάκι  στα  μέρη  της βασιλεύουσαςόταν  ξάφνου  βλέπει  μπροστά  του  έναν  τυφλό  άνθρωπο  να  του  ζητάει  λίγο  νερό  για  να  σβήσει  τη  δίψα  του. Ο  Λέοντας  προθυμοποιήθηκε  να  του  βρει  και  να  του  φέρει  νερό. Έψαξε  λοιπόνστο  δάσος  για  να  βρει  νερό  αλλά  μάταια  και  έτσιεπέστρεφε  λυπημένος.
       Τότε  όμωςάκουσε  μια  γυναικεία  φωνή  να  του  λέει: «Ου  χρεών  σεΛέωναγωνιάντο  γαρ  ύδωρ  εγγύς»,  δηλαδή«Δεν  χρειάζεται  Λέων  να  αγωνιάςνα  άγχεσαινα  στεναχωριέσαιτο  νερό  είναι  δίπλα  σου». Και  πάλι  ακούει  τη  φωνή  την άγνωστη  να  τον   προστάζει: «Λέων  βασιλιάπάρε  απ΄ το  νερό  αυτό  και  δώσε  να  πιει  να  ξεδιψάσει  ο  τυφλός  άνθρωπος  και  κάτι  ακόμαάλειψε  μ΄ αυτό  τα  μάτια  του  και  αμέσως  θα  καταλάβεις  ποια  είμαι  εγώ  που  σου  μιλώ». 
        Έτσι  πράγματι  έπραξε  ο  Λέοντας  και  παρευθύς  ο  τυφλός  ανέβλεψεΑλλά  ταυτόχρονα  άνοιξαν  και  τα  μάτια  του  Λέοντα  ο  οποίος  τώρα, κατάλαβε  πως  εκείνη  η  φωνή  που  του  μιλούσε  ήταν  της  Παναγίας  που  έκανε  αυτό  το  θαύμα  και  του  μίλησε  και  πως  επίσηςσ΄ Εκείνην  τη  Μεγαλόχαρηοφείλεται  και  το  μεγάλο  θαύμα  της  θεραπείας  του  τυφλού.
       Ακόμηθαύμα  αξιοθαύμαστο  ήταν  και  η  εύρεση  της  πηγής  του  σωτήριου  αυτού  νερού. Αλλά  θαύμα  ήταν  και  η    επαλήθευση  της  προσφώνησης  από  την Παναγία,  του  Λέοντα , ως  βασιλιά. Διότι  πράγματι  ο  Λέων,   το 486μ.Χ,  ανέβηκε  στον  θρόνο  της  Βυζαντινής  αυτοκρατορίας  ως  Λέων  ο  Α΄ ο  Θράξ,  ο  επονομαζόμενος  και  Μακέλλης(457-474),  και  τον οποίο  η  Αγία  Εκκλησία  μας  ως  Άγιο  τον τιμά  στις  20  του  Ιανουρίου. Αμέτρητα  τα  θαυμάσια  σου  Παναγία  μας.
        Ο  Λέωνως  αυτοκράτορας  πλέονθα  αναγείρει  επί  της  θαυματουργής  πηγήςθαυμάσιο  Ναό  αφιερωμένο  στην  Παναγία  τη  Ζωοδόχου  Πηγή  για  να  θυμίζει  τις  δωρεές  της  Θεοτόκου  προς  εκείνον  αλλά  και  όλες  τις  μεγάλες  ευεργεσίες  της προς  το  γένος  των  ανθρώπων
      Στην  θαυματουργή  πηγή   αυτού  του  ιερού  Ναού,  βρήκε  τη  γιατρειά   και  ο  αυτοκράτορας  Ιουστινιανός  ο  Α΄,  ο  Λέοντας  ο  ΣΤ΄ ο  Σοφός,  η  γυναίκα  του,  Αγία  βασίλισσα  Θεοφανώ,  ο  Ρωμανός  Α΄ ο  Λεκαπηνός  και  η  γυναίκα  του,  ο Πατριάρχης  Στέφανος (886-912),  ο  Πατριάρχης  Ιεροσολύμων  Ιωάννης(964-966),  αλλά  και  πλήθος  ακόμη,  άρχοντες  και  απλοί  άνθρωποι  εκεί  γιατρεύτηκαν. Μέχρι  και  νεκρό  ανέστησε  το  αγιασμένο  νερό  της  Ζωοδόχου  Πηγής.
         Το  Ναό  της  Ζωοδόχου  Πηγής,  γκρέμισαν  οι  Τούρκοι  για  να  φτιάξουν   με  τα  υλικά  του  το  τέμενος  του   Σουλτάνου  Βαγιαζήτ. Οι  χριστιανοί  στη  θέση  αυτή  έχτισαν  ένα  παρεκκλήσι  και  αργότερα  ένα  πιο  μεγάλο  Ναό(1835). 
      Αυτού  του  ιερού  Ναού  της  Υπεραγίας  Θεοτόκου  της  Ζωοδόχου  Πηγής,  τα  εγκαίνια  εορτάζει  η  Εκκλησία  μας  την  Παρασκευή  της  Διακαινησίμου (Λαμπροβδομάδα).
     Ο  Ναός  αυτός  έμεινε  γνωστός  στην  ιστορία  ως  το  αγίασμα  του   «Μπαλουκλί». «Μπαλούκ»  στα  τουρκικά  σημαίνει  ψάρι  και  η  παράδοση  μας  λέει  πως  εκεί  δίπλα  στο  αγίασμα,  στις  23  Μαΐου  1453  ένας  καλόγερος  τηγάνιζε  ψάρια,  όταν  κάποιος  του  έφερε  την  είδηση  πως  πήραν  την  Πόλη  οι  Τούρκοι. Ο  καλόγερος  απάντησε  πως  μόνο  αν  τα  ψάρια  που  τηγάνιζε  έφευγαν  απ΄ το  τηγάνι  και  έπεφταν  μέσα  στο  αγίασμα  θα  πίστευε  ότι  έγινε  κάτι  τέτοιο. Και  πραγματικά  τα  ψάρια  ζωντάνεψαν  και  έπεσαν  μέσα  στην   πηγή  του  αγιάσματος. Μέχρι  σήμερα  δε,  μέσα στην  δεξαμενή  της  Ζωοδόχου  Πηγής  διατηρούνται επτά  ψάρια  και  μάλιστα  σαν  να  είναι μισοτηγανισμένα  απ΄ την  μια  πλευρά.
      Πέρα  όμως  από θρύλους  και  παραδόσεις,  η  Παναγία  μητέρα  του  Χριστού  και  μητέρα  πάντων  των  χριστιανών,  παραμένει  για  όλους  μας  η  Πηγή  της  Ζωής,  καθότι  Εκείνη  έφερε  τη  Ζωή,  το  Χριστό  στον  κόσμο,  ελπίδα  και  προστασία  μας,  «καταφυγή  τε  σκέπη  και  αγαλλίαμα». 
Τσαγκάρη  Παναγιώτη  Θεολόγου



Απολυτίκιον  Ζωοδόχου  Πηγής
                              Ήχος  α΄
      Ο ναός  σου  Θεοτόκε  ανεδείχθη  παράδεισος,  ως  ποταμούς  αειζώους  αναβλύζων  ιάματα  ώ  προσερχόμενοι  πιστώς,  ως  Ζωοδόχου  εκ  Πηγής,  ρώσιν  αντλούμεν,  και  ζωήν  την  αιώνιον,  πρεσβεύεις  γαρ  συ  τω  εκ  σου  τεχθέντι,  Σωτήρι  Χριστώ,  σωθήναι  τας  ψυχάς  ημών.
Μεγαλυνάριον
      Ύδωρ το ζωήρυτον της Πηγής, μάννα το προχέον,  τον αθάνατον δροσισμόν το νέκταρ το Θείον την ξένην άμβροσίαν το μέλι το εκ πέτρας, πίστει τιμήσωμεν.

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

Παναγία (λεπτομέρεια) - Panagia (detail)

                                                         30 X 40 cm  -   11,8 - 15,7 inch.

                        Ζωγραφισμένο πάνω σε καμβά.       -         Painted on canvas
                                            


+ Άξιον εστίν ως αληθώς                  .
μακαρίζειν σε την Θεοτόκον,
την αειμακάριστον και παναμώμητον
και μητέρα του Θεού ημών.
Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ
και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ
την αδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν,
την όντως Θεοτόκον,
Σε μεγαλύνομεν.
 --------------------------------------------------------------------------
+  It is truly right to bless thee, O Theotokos,
ever blessed, and most pure, and the Mother of our God.
More honorable than the cherubim,
and beyond compare more glorious than the seraphim.
Without corruption thou gavest birth to God the word.
True Theotokos, we magnify thee.

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Ιησούς Χριστός Ένθρονος - Jesus Christ Enthroned

                                                                21X32 cm - 12,5X8,3 inch


Τρίτη 31 Μαΐου 2011

Το Άγιο Μανδήλιο - The Holy Face Scapular

                                                       20X18 cm - 8X7 inch.


+ Η Αγία Βερονίκη ήταν εκείνη, που πρόσφερε στον Κύριο, ανεβαίνοντας στον Γολγοθά, το μανδήλι της, να σκουπίσει τον ιδρώτα στο ματωμένο μέτωπό Του. Ο Ιησούς δέχτηκε, και μετά που της το έδωσε πίσω, είχε αποτυπωθεί η μορφή του προσώπου Του επάνω στο μανδήλι.

+ Saint Veronica was a pious woman of Jerusalem who, moved with pity as Jesus carried his cross to Golgotha, gave him her veil that he might wipe his forehead. Jesus accepted the offering and after using it handed it back to her, the image of his face miraculously impressed upon it.